Wetenswaardigheden

Informatie over Kirgizië

Het bergland van Centraal -Azië is een deel van de wereld dat nog weinig door toeristen bezocht wordt en  het hooggelegen, nog zeer authentieke Kirgizië, is hiervan een voorbeeld. Nog maar honderd jaar geleden stond het op kaarten van Centraal Azië afgebeeld als een grote, witte vlek. Het land wordt feitelijk gevormd door de bergen van Tien Shan, die ook wel het Hemelse Gebergte worden genoemd, met tot meer dan 7000 meter hoge besneeuwde toppen. Ze zijn het middelpunt van Azië, dicht tegen de Himalaya aan, en vormen een natuurlijke barrière tussen het Indische subcontinent en de Russische steppen. Het bergland wordt doorsneden door vele “Kaska Suu’s” ofwel zilveren rivieren, want Kaska Suu betekent helder en bijzonder, het is een veel voorkomende naam in Kirgizië. De talloze hooggelegen, kristalheldere bergmeren vervolmaken het zuivere berglandschap. Dwars door dit bergland slingerde zich ooit de zijderoute: de karavaanweg die het Romeinse rijk met
China verbond en waarover zowel goederen als ideeën hun weg vonden. Het is het leefgebied van het zeer zeldzame sneeuwluipaard, waarschijnlijk bevindt zich hier de grootste nog voorkomende populatie van dit prachtige roofdier.
De landschappelijke afwisseling van Kirgizië is zeer groot: behalve de spectaculaire bergpieken bedekt met eeuwige sneeuw, zijn er de rustige dorpen waar de tijd stil lijkt te staan. Onderweg is er geen druk autoverkeer maar ontmoeten we vriendelijke mannen te paard met hun typische vilten hoeden, kalpaks genaamd. We trekken door groene alpenweiden die soms worden afgewisseld met naald-en loofbossen. Even verder komen we weer door een maanlandschap met kleurrijke rotsen. Bij het wandelen moeten we opletten dat we de edelweiss niet vertrappen.

Het landschap

Meer dan de helft van het land ligt boven de 3000 meter en 30% van de bevolking woont boven de 1500 meter. Een bergland is dan ook een goede omschrijving. Maar er is meer: Kirgizië heeft grote hooggelegen meren. Sommige dalen zijn rijk bebost terwijl andere weer een ruige kaalheid laten zien. Ook zijn er de “Red Canyons”. Deze diep ingesleten kloven hebben een zeer opvallende vorm en kleur. Daarnaast zijn er de “Badlands”, aan het Issyk-Kulmeer o.a. bij Ak-Sai. Dit zijn zeer sterk geërodeerde berglandschappen die in kleur variëren van geel tot zwart.

Bevolking

De Kirgiziërs hebben een nomadisch verleden. Ze stammen af van Turkse volkeren die rond de tiende eeuw uit Siberië vertrokken, zij werden in de tijd van de Sovjet Unie uiteindelijk gedwongen zich te vestigen. De Russen wilden dat iedereen een vaste woonplaats had. Restanten van het nomadenverleden leven voort, de bewoners kennen nog steeds stam-of clanstructuren met eigen waardesystemen en een levendige paardencultuur. Sinds het uiteen vallen van de Sovjet Unie is Kirgizië net als Kazachstan, Oezbekistan, Tadzjikistan en Turkmenistan, onafhankelijk. Vanaf de 14e eeuw zijn de Kirgiziërs geleidelijk bekeerd tot de islam, hoewel deze godsdienst nooit veel invloed op het dagelijks leven gekregen heeft. In Kirgizië wonen, mede als gevolg van het sociaal-economische en politieke beleid van de ex -Sovjetunie, grote groepen minderheden, waaronder ook Russen, die hoofdzakelijk in de hoofdstad Bishkek te vinden zijn.
Men spreekt doorgaans Russisch en/of Kirgizisch en buiten de steden voornamelijk Kirgizisch. Centraal Azië is een gebied waar de politieke grenzen niet samenvallen met culturele en etnische scheidslijnen. Traditionele conflicten over water of land vertalen zich dan ook gemakkelijk in clan-of etnische conflicten.
Natuur
Kirgizië heeft een buitengewoon ongerepte en ongekend rijke flora en fauna. De fraai
bloeiende alpenflora is vooral in het voorjaar een lust voor het oog. In het Tien Shan vindt men een grote verscheidenheid aan grote vogels, zoals gieren, adelaars en andere roofvogels, evenals een bont gezelschap kleinere vogels, zoals hoppen, gorzen, tapuiten, leeuweriken en hoenders. Onder de viervoeters bevinden zich het sneeuwluipaard en het Marco Polo schaap. Hoewel 60% van de totale nog levende sneeuwluipaard populatie hier voorkomt, is de kans er een te zien nihil. Het dier is zo zeldzaam dat het slechts gaat om ongeveer 450 exemplaren in dit uitgestrekte berggebied. Veel groter is de kans onderweg een das te zien en marmotten zult u ook regelmatig tegenkomen.

Klimaat

De bergen van de Tien Shan vormen het hart van het Aziatische continent en hebben derhalve een uitgesproken landklimaat. Dit betekent koude en lange winters met temperaturen tot ver beneden -20ºC en daarnaast warme zomers in de lager gelegen streken. Hoog in de bergen wordt het niet echt warm en blijven, ook in de zomer, de nachten koud. Tijdens de reis verblijft u regelmatig tussen de 1600 en 2400 tot 3000 meter, waardoor u te maken krijgt met een wisselend weerbeeld. In Son-Kul op 3100 meter hoogte zijn koude nachten met temperaturen tot dicht bij, of zelfs onder het vriespunt niet onmogelijk. Overdag stijgt het kwik gemakkelijk naar een graad of 26ºC. Hoog in de bergen is ook een enkele bui mogelijk. De zomermaanden bieden de meeste kans op stabiel weer in de bergen. Luchtig zomerkleding komt zeker van pas, maar een goed (liefst ademend) regenpak, een warme broek en een dikke trui zijn noodzakelijk. Bij een trekking, paardrijdtocht of mountainbiketocht mogen zelfs handschoenen en muts niet ontbreken. Uw slaapzak dient bij ca. -5 ºC nog comfortabel te zijn.